Advertisement
Strona główna arrow Encyklopedia

Encyklopedia


Wszystkie | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Inne


P

Znaleziono 50 pozycji w Encyklopedii.
Stron: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 «

Termin Definicja
PAPERBACK

Tanie wydawnictwa książkowe w miękkich okładkach, drukowane na papierze niskiej jakości, przeważnie małego, „kieszonkowego” formatu (zresztą odpowiednikiem terminu p. w j. ang. jest właśnie „pocket book”). Ze względu na ich przeznaczenie i przeważnie „lekką” fabularnie treść (sensacyjną, melodramatyczną, komiksy) określano je także jako „powieści pociągowe” czy „samolotowe”.

Fenomen p. rozwinął się rynkowo w latach 20. XX wieku, zwłaszcza w USA i Brytanii. Nie do końca słusznie utożsamia się p. z PULP FICTION – historie pulp’owe kojarzone były głównie z historiami kryminalno-sensacyjnymi, wydawanymi zresztą jako periodyki. Od lat 50. , gdy to magazyny  pulp’owe straciły na popularności, pod hasłem pulp fiction rozumiano już tylko sensacyjne wydania miękkookładkowe.

 
Patrz także: artykuł

 

 

 

 
POE Edgar AllanSYLWETKA - tutaj
 
POIROT HERCULESHercules Poirot - sylwetka.
 
POLICE PROCEDURAL
Podgatunek powieści kryminalnej za trzon biorący sobie opis kolejnych kroków śledczych procedur policyjnych (w odróżnieniu od działań śledczych prywatnych detektywów czy detektywów amatorów). Jako dominanta fabularna może korespondować z odpowiednimi gatunkami (p. detektywistyczna, kryminalna, thriller etc.).

Najważniejsze pozycje literackie:

Lawrence Treats, V as Victim (1945)
Ed McBain , 87th Precint, (1956 - …)
twórczość Elisabeth Linington, zwanej “królową police procedurals”
Joseph Wambaugh , The Onion Field, (1973)
twórczość Michaela Connelly
twórczość Jeffery Deavera

Najważniejsze pozycje filmowe:

Jack Webb, Dragnet (radio: 1949, serial TV – 1951)
Akira Kurosawa , Stray Dog (film, 1949)
Nietykalni, (serial TV – 1959 – 63)
Richard Levinson, William Link, Columbo (serial TV – 1968 – 2003)
Abby Mann, Kojak, (serial TV – 1973 – 78)
Anthony Yerkovich, Miami Vice, (serial TV – 1984 – 90)
 
PRE-NOIR
Umownie wydzielany okres kinematografii, zawierający w sobie kilka autonomicznych prądów będących fundamentem dla późniejszego kina noir. Wszystkie one wychodzą przede wszystkim z niemieckiego ekspresjonizmu , którego przeniesieniem na grunt amerykański były wariacje klasycznych horrorów z wytwórni Universal (Dracula, 1931, Mumia, 1932, Niewidzialny człowiek, 1933). Równocześnie z nimi powstawały w Stanach pełne erotyki, barokowej stylizacji i mrocznego fatalizmu melodramaty Josefa von Sternberga (z kreacjami Marleny Dietrich, jako pierwowzoru kobiety fatalnej) – Błękitny anioł (1930), Shanghai Express (1932) czy Diabeł jest kobietą (1935). To jednak jego film Ludzie podziemi (1927), choć jeszcze niemy i z przewagą melodramatyzmu – stał się prekursorem kina gangsterskiego.

Za nim poszło trzech reżyserów, którzy wykorzystując pierwsze kroki dźwiękowe postanowili dosadnie skomentować narastającą wówczas anomię społeczną będącą wynikiem Wielkiego Kryzysu - mowa o trzech prawodawczych filmach gangsterskich: Małym Cezarze (Mervyn Leroy, 1930), Wrogu publicznym (William A. Wellman, 1931) i Człowieku z blizną (Howard Hawks, 1932).

To z tych trzech kierunków wykrystalizował się podczas II wojny światowej film NOIR – z ekspresjonizmu biorąc mroczną estetykę, ze Sternberga melodramatyzm i fatalizm bohatera, z kina gangsterskiego zaś – sensacyjną fabułę i rys obyczajowy epoki.
 


Wszystkie | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Inne