Książka skierowana jest do młodszych czytelników.  Dobrą zabawę będzie miał jednak każdy rodzic, który zabierze się za lekturę. Dowcipne dialogi i celne komentarze bohaterów pokazują, jak bystrzy mogą być nastoletni obserwatorzy świata dorosłych. 

Napisany w elegancki sposób kryminał Marthy Grimes należy do coraz mniej licznej grupy dobrych książek pisanych przez autorów, którzy mają własny styl.

"Inspektor van Graaf” spodoba się każdemu, kto lubi piętrowe skojarzenia, łamigłówki, lingwistyczne zagadki i wielowarstwowość fabuły.

Goźliński, spełniając wszystkie wymogi gatunku, wychodzi poza jego granice. Nic przy tym nie traci, a wręcz przeciwnie – zyskuje szerszy kontekst, tworząc na bazie dramatu słowiańskiego kryminalny świat, w którym ten dramat rzeczywiście się realizuje.

W "Topielicy" patologiczna obyczajowość rodem ze Skandynawii spotyka się wpół drogi ze starannie skonstruowaną klasyczną zagadką w stylu Agathy Christie. A że to w pół drogi wypada w świecie Grzegorzewskiej, pełnym trafnych obserwacji i ich zwięzłego, dowcipnego i ironicznego wyrażania, „Topielica” jest świetną rozrywką.

Gdyby się pokusić o próbę przyporządkowania „Ostrza” do któregoś z gatunków literackich, wyszłaby nam „powieść grozy i szpady”. Książka została napisana w wyniku fascynacji autora epoką baroku, powrotem do średniowiecznego danse macabre, napięciem między duszą a ciałem, triumfem śmierci nad życiem. I to widać.