|
Ranking: Filmowe teorie spiskowe dziejów |
|
Robert Ziębiński
|
|
wtorek, 12 maja 2009 |
 Anioły i demony to nie jedyny film, w którym główną rolę odgrywają spiskowe teorie dziejów.
Napisz komentarz (0) |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Pan Verdoux, Charlie Chaplin |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
wtorek, 04 marca 2008 |
 Choć Charliego Chaplina kochały tłumy, nie kochała go polityka: wciąż lustrowany, wpisywany na „listę czarownic”, oskarżany o komunistyczne kumoterstwo, po latach tryumfów filmowych wraz z rodziną opuścił Stany Zjednoczone – których zresztą obywatelstwa nigdy nie przyjął. Przedtem jednak podrzucił amerykanom dwa śmierdzące jaja: o ile jednak Światła rampy były gorzką alegorią odchodzenia starego świata, o tyle wcześniejszy Pan Verdoux (1947) był dosadnym oskarżeniem burżuazyjnej hipokryzji. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Bugsy Malone, Alan Parker |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
poniedziałek, 10 grudnia 2007 |
 Poza krzywym zwierciadłem na napuszony, pełen sztuczności i hipokryzji świat dorosłych, Parker przedstawia tu już ślady swych późniejszych, charakterystycznych rozwiązań: puste przestrzenie, zauły, ulice, tonące w błękitach i  CHIAROSCURO powrócą przecież i w Ptaśku, i w Harrym Angel’u czy brawurowo w The Wall. Zapowiedzią tego ostatniego będzie w Bugsy’m… typowy dla reżysera „marszowy” rebel song bezrobotnych w socjalnej jadłodajni („ Down, Down, Down…”). |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
poniedziałek, 05 listopada 2007 |
 Grany przez Bogarta major przybywa na wyspę, by spotkać się z rodziną bohatersko poległego żołnierza, którego był dowódcą. Nora (Lauren Bacall, życiowa partnerka Bogarta), żona zmarłego oraz jej ojciec, James Temple (Lionel Barrymore) od początku lgną do przybysza mityzując wdzięczność wobec niego i upatrując w nim następcy. Szachowa sytuacja z gangsterami ujawnia jednak apatię majora – ten jest ewidentnie bierny, zmęczony wojennymi doświadczeniami, zapatrzony jedynie w siebie, czym początkowo rozczarowuje. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
poniedziałek, 01 października 2007 |
 Kino NOIR operuje jeszcze umownością i powściągliwością, bazuje na melodramatycznym geście i artefakcie (perwersyjne mrużenie oczu, twarz-maska, półuśmiech, papieros, rękawiczka), jednak już tym daje namiastkę realizmu. Gdy patrzymy na świetną kreację Marthy Vickers jako Carmen, dostajemy idealny wizerunek nimfetki rodem z prozy Nabokova: w pierwszych minutach filmu chce już usiąść naszemu detektywowi na kolanach, choć – ten stoi. Potem niejednokrotnie uwodzi go słodkim kciukiem w ustach, czy jeszcze słodszą minką skrzywdzonej dziewczynki. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
piątek, 21 września 2007 |
 Rashomona próbowano odczytywać wielorako, łącznie z kluczem politycznym (mentalna sytuacja Japonii po II Wojnie Światowej), jego budowa skłania bowiem do wielu otwartych interpretacji. Warto jednak podkreślić, iż jest to film który dobitnie wykorzystuje mechanizmy murder story, by na nich budować humanistyczne przesłanie. Niedawno przecież bardzo podobnie postąpił Orhan Pamuk w swej powieści Nazywam się czerwień, która zresztą sytuuje się bardzo blisko dzieła Kurosawy: tak formalnie (subiektywna narracja), jak i ideowo. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Godzina Wilka, Ingmar Bergman |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
wtorek, 31 lipca 2007 |
 To właśnie we frenetycznych scenach finałowych i scenach w zamku wykorzystuje reżyser szereg klisz typowych dla ówczesnego kina grozy; nie tylko z pionierskiego ekspresjonizmu, lecz także z brytyjskiego i amerykańskiego nurtu lat 40. – 50. Demoniczny chłopiec, kobieta zrzucająca swą twarz, persony w typie Beli Lugosiego… To pierwszy poważny znak, iż elementy kina popularnego mogą być wykorzystane do budowania symbolicznych, filozoficznych opowieści. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Ghost Dog: Droga samuraja, Jim Jarmush |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
piątek, 27 lipca 2007 |
 Bohater Jarmusha jest przewrotnie przetworzoną ikoną sensacyjnego kina: to nowojorski płatny zabójca, czarnoskóry, kultywujący samurajski kodeks. Zabija także podług wschodniej reguły – na zlecenie swego „pana”, któremu zawdzięcza życie. Ghost Dog żyje na przedmieściach New Jersey i prowadzi kontemplacyjny tryb życia, dosłownie pod niebem, bo na dachu kamienicy, wśród gołębi. Nie rozstaje się nigdy z małym wydaniem sekretnej księgi samurajów Hagakure, z której czerpie siły i motta na każdy dzień. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Śmiertelny pocałunek, Robert Aldrich |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
czwartek, 05 lipca 2007 |
 Scenarzysta filmu Kiss Me Deadly, A.I. Bezzerides, wyszedł poza mafijną historię Spillane’a i połączył wzorcową historię detektywistyczną z elementem szpiegowsko-politycznym. Aldrich zaś, brawurowo jak na tamten czas, w sposobie wizualizacji orbituje nieraz na pograniczu psychodelii i HORRORu (tak!). Finałowej sceny dziś nie powstydziliby się David Lynch czy Brian DePalma ( Carrie) |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Windą na szafot, Louis Malle |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
czwartek, 05 kwietnia 2007 |
 Louis Malles, zaledwie 26-letni reżyser, w roku 1957 brawurowo debiutuje świeżym, jazzującym kryminałem Windą na szafot, który uznano za prolog do francuskiej Nowej Fali, i który jest jedną z ważniejszych pozycji europejskiego kina NOIR.
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Klasyka 
Boska trucizna
Sześć sekund
Inspektor Van Graaf, Adam Ubertowski
Topielica
Ostrze
Trybunał
Morderstwa w Midsomer
Ciężar milczenia
Jul
Krew nie woda
Miasto szkła
Panna mloda w sniegu
Pogranicze
Orchidea
Nocna zamieć
Tajemnica domu Arandów
Miasto Popiołów
Rosyjska orchidea
Poker z rekinem
Diabelskie Kości
Przynieście mi głowę wiedźmy
Święta tajemnica
Przebierańcy
Dziewięć milimetrów do nieba
Martwy aż do zmierzchu
Rytuał ostatniej nocy
Dla Nikity
Miasto Kości
Manikiur dla nieboszczyka
Dziewczyna, która igrała z ogniem
Zbrodnia niedoskonała
Jedenaście
Morderstwo w szabatowy poranek
Ja jestem sądem
Pan Szatan
Śmierć w darkroomie
Noc z czwartku
Trzynaście
Dwanaście
