Advertisement
Image Irek Grin być może napisał swą najlepszą sensacyjną powieść, choć waham się z tą deklaracją mając świeżo w pamięci Szkarłatny habit – kilkukrotnie zaskakujący przewrotnym motywem czy grą gatunkiem… Lecz może właśnie przez to Pan Szatan jest lepszy, bo uczciwie buduje na kanonie?
Czytaj całość...
 
Image Pierwsza część rozmowy z Edwardem Pasewiczem, autorem pierwszego polskiego kryminału gejowskiego Śmierć w darkroomie.



Czytaj całość...
 
ImageRoss MacDonald i James Patterson
Czytaj całość...
 
Image Grany, bardzo zresztą dobrze, przez Johna Cusacka Mike Enslin jest badaczem paranormalnych zjawisk, a konkretniej specem od nawiedzanych domów, pokoi i zapewne także ubikacji. Praca nieźle płatna, dająca jako taki rozgłos, a przy tym mało męcząca: ot, wystarczy namierzyć nawiedzone miejsce, przetrwać w nim noc, i – opisać wychodzące ze ścian zmory. Sęk w tym, że nasz spec jest także sceptykiem, i de facto w żadne zmory nie wierzy. Szczęśliwie dobre pióro i jeszcze lepsza redakcja mogą nieraz podkoloryzować co trzeba…
Czytaj całość...
 
Image Wartość tej solidnej sensacji – „robionej” od gatunkowej linijki – leży gdzie indziej. Nie tracąc ani na chwilę z oczu zasad sztuki pisania kryminału Robert Crais zadał kilka ważnych pytań. Stosunek braci-bandytów do siebie. Ten trzeci, naprawdę zły. Osaczona rodzina amerykańskiej klasy średniej. Gliniarz, którego czeka próba – wbrew pozorom – ponad siły. Dużo, dużo się dzieje.
Czytaj całość...
 
ImageKryminalny PRL powraca!
Czytaj całość...
 
ImageFrost i Corso powracają!
Czytaj całość...
 
Image Literatura szpiegowska, mieszcząca się często w obrębie etykiety political fiction (choć nie każda realizacja p.f. jest szpiegowska, i vice versa), w pełni zaczęła rozkwitać tuż przed I Wojną Światową, i szła niemal równolegle z formowaniem się pierwszych agencji wywiadowczych na świecie. Precedensowa sprawa Dreyfussa (wspominaliśmy o jej kontekście przy powieści Juliana Barnesa ) przeniknęła do sztuki natychmiast – w postaci jednego z pierwszych filmów Georges’a Meliesa (L'affaire Dreyfus), i w tym kontekście można go chyba nazwać prekursorem kina szpiegowskiego (także – dramatu sądowego).
Czytaj całość...
 
ImageCamilleri, Chmielewska, King
Czytaj całość...
 
Image Dzwoni George Bush do Ariela Sharona (bo książka używa realiów politycznych, czym ma zarezerwować sobie, jak mniemam, charakter reportażu.) i mówi: cześć Arik, mamy problem. Wycofaj się z tej Gazy i Zachodniego Brzegu, co? Bo widzisz, nie możemy znaleźć tej bomby, a ewakuacja dziesięciu milionów ludzi z Nowego Jorku jest niemożliwa w tak krótkim czasie. Sharon odpowiada: się masz George, przeszkodziłeś mi w kolacji, ale niech będzie.
Czytaj całość...
 
Image Hubert Meyer, profiler przeszkolony w samym Quantico, jest skrojony wedle częstego klucza: życie rodzinne się sypie, kochanka też już ostygła, nawet w pracy niezbyt dobrze, bo przełożeni nie do końca doceniają wagę jego fachu. By pozbyć się niewygodnego pracownika policja wysyła go do sielskiej, zapomnianej przez świat wsi gdzieś na białostocczyźnie, gdzie ma zbadać sprawę zabójstwa tytułowej Niny Frank.
Czytaj całość...
 
Image Sin City to komiks pełną gębą autorski. Frank Miller to doświadczony scenarzysta i rysownik komiksowy, a serię o Mieście Grzechu można śmiało traktować jako jego najważniejsze dzieło. Co najbardziej uderza w komiksie, to dopasowanie języka graficznego do przekazywanych treści: można narzekać na jednostronność historii, można krzywić się na brutalność, nierealistyczna kreska nie musi się każdemu podobać, natomiast nie sposób zaprzeczyć harmonii treści i formy, jaką udało się osiągnąć autorowi Sin City. A zaznaczmy, że relacje między słowem i obrazem to przecież jeden z ważniejszych czynników wartościowania komiksu.
Czytaj całość...
 
<< « start < wstecz 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 dalej » > koniec » >>