Advertisement
Image Autorzy zdawali sobie sprawę, ze chcąc nie chcąc pewne klasyczne, skonwencjonalizowane mocno elementy muszą przeniknąć do struktury ich dzieł. Przede wszystkim więc poszukiwano oryginalności proponując nowego bohatera, odmiennego od dotychczasowych białych mężczyzn, samotnych rycerzy na nocnych, niegodziwych ulicach… Pojawiali się więc protagoniści z proletariatu, czarnoskórzy czy - o skłonnościach homoseksualnych.
Czytaj całość...
 
ImagePremiera - 20.IX.
Czytaj całość...
 
Image Finałowy TWIST eksploatowany był wcześniej często i gęsto aż do sprania. By jednak nie być barbarzyńcą, przywołam tylko wzorce najważniejsze i ogólnikowe: znamy to z kina Finchera (razy dwa, choć w obrazie z kreacją M.D. – więcej sprzedać nie mogę – rzecz jest literalna), M. Night Shyamalana, z pewnego opowiadania Dicka i jego adaptacji z obecnym gubernatorem pewnego stanu USA… Z tą różnicą, iż poprzednicy budowali na owym twiście niepokojące morały, Dąbała zaś raczej poprzestał na fabularnym zaskoczeniu, wszak morały u niego są śladowe…
Czytaj całość...
 
ImageM.in. Scorsese i Rodriguez!
Czytaj całość...
 
ImageNowy patronat PK - Stella Rimington
Czytaj całość...
 
ImageOd dziś w sprzedaży
Czytaj całość...
 
ImageM.in. klasyk Michaela Manna - Gorączka!
Czytaj całość...
 
Image Doyle dość często, świecąc odbitym światłem swego literackiego detektywa, otrzymywał prośby o detektywistyczne zaangażowanie, zawsze jednak od nich stronił. Teraz jednak był u niego gorzki czas: pierwsza żona Louise była bardzo chora, poza wszystkim zaś wchodziła w grę szczera miłość do innej kobiety: namiętność do Jean Lackie trwała już od kilku lat… na stopie platonicznej. Jakby tego było mało – pisarzowi umiera właśnie ojciec,  a czytelnicze tłumy kipią w paranoicznej żałobie po śmierci Sherlocka Holmesa w pojedynku z Moriartym...
Czytaj całość...
 
ImagePremiera: 20.IX.2007
Czytaj całość...
 
ImageOd dziś w sprzedaży (13.09.2007)
Czytaj całość...
 
Image Ścieżka dźwiękowa z serialu przeszła dawno do kanonu, choć sprawi z pewnością niespodziankę także tym, którzy serialu nie obejrzeli. Cała, mroczna i przesycona bólem nastrojowość obrazu jest idealnie dopełniona melancholijnymi  tonami. Dominujący, swingujący miotełkami po werblach jazz, charakterystyczne, regularne akordy basu, wreszcie – przejmujące, introspekcyjne wokalizy Julee Cruise są z pewnością rozpoznawczymi ikonami serialu, na równi z dziwacznymi postaciami pokroju agenta Coopera czy tańczącego po czerwonej sali karła.
Czytaj całość...
 
Image I w tym kameralnym, dusznym sklepiku rozpoczyna się dialog, o przeszłości Senfla, o przeszłości Niemiec, o początkach faszyzmu i związaną z tym mistyczną sektą… I całkiem to zgrabne, bo w tej szkatułce maluje się nam intrygujący punkt wyjścia fabuły, mniemałbyś, ze szkoły Dana Browna; tylko – czasem jest ciekawie niczym u Wołoszańskiego, czasem plastikowo jak w Nie do wiary , a jeszcze w tle pałęta się bajkowe pióro feniksa (ze szkoły Harry Pottera…)… Potem pojawia się kobieta...
Czytaj całość...
 
<< « start < wstecz 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 dalej » > koniec » >>