RECENZJE - KSIĄŻKI

Na Boga, Horowitz...!

Miłośnicy Sherlocka Holmesa, którzy przeczytali od deski do deski, i to nie raz, wszystkie o nim opowieści, będą mile zaskoczeni. W „Domu Jedwabnym” znajdą bowiem – oprócz świetnie skonstruowanej intrygi – wszystkie smaczki, jakimi wcześniej raczył nas Conan Doyle.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Akcja w dekoracjach

Czym się różni powieść sensacyjna „Godzina 21:37” Szwedki Karin Alfredsson od kryminału „Strzeż się psa” Polki Izabeli Szolc?
Zasadniczo wszystkim. Ale w dwóch, denerwujących aspektach niestety niczym. I w tym właśnie problem.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Strach jest żółtozielony

Ktoś mógłby zapytać: co to za kryminał, w którym nie ma ani jednego trupa? Odpowiadam: bardzo dobry. Bo kryminały Camilleriego, choć z prostą intrygą, są przede wszystkim świetnym obrazem współczesnej włoskiej prowincji.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Wnuk Boga, czyli THRILLER brown

Od czasu sukcesu, jaki na opisywaniu sekretów tajnych archiwów Watykanu zrobił Dan Brown, przybywa mu naśladowców. Rozmaici twórcy produkują na potęgę nowy gatunek, który możemy sobie na własny użytek nazwać „thrillerem brown”.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Pozory mylą

Uwaga, będzie obrazowo: mam wrażenie, że po otwarciu książki wysuwa się z niej ręka, która chwyta czytelnika za gardło. I nie puszcza do samego końca.
 

RECENZJE - KSIĄŻKI

Dojrzewanie tajemnicy

Czytałam, że José Carlos Somoza nadaje powieści sensacyjnej nowy kierunek.
To nieprawda.
Somoza tworzy własny gatunek. Latynosi tak lubią.

RECENZJE - KSIĄŻKI

A tu rzeczywistość skrzeczy

Sprawa jest jasna. „Długi weekend” to kryminał zaangażowany. Na szczęście – nie w politykę, ale w jej krytykę. Tak, jak w „Granatowej krwi”, Hagen nie agituje (wzorem niektórych, wciąż modnych pisarzy), ale uważnie przygląda się tu polityczno-medialnej machinie.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Dobry szpieg powinien zawsze być w cieniu

Intryga kryminalna jest tu tylko pretekstem do opisania starożytnego miasta, jego mieszkańców i ich obyczajów. Wizja Szamałka nie ma bowiem nic wspólnego ze szkolnym przedstawieniem Grecji jako kolebki filozofii i humanizmu, a autor pod pozorem krytyki starożytnego ustroju przemycił diagnozę współczesnego społeczeństwa.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Kryminał z historią pod rękę

Kryptonim POSEN przeleżał sobie na naszej półce pół roku, czekając na zrecenzowanie. Całe szczęście, że nie zginął wśród mnóstwa innych książek. Bo choć to literacki debiut, a po debiutach, zwłaszcza polskich, nie należy się spodziewać wiele, tu sprawa wygląda inaczej.

RECENZJE - KSIĄŻKI

List z przeszłości

Boję się debiutów. Nigdy nie wiem, czy mam przed sobą książkę powielającą znane mi już schematy, czy tak odkrywczą, że sprawi, iż na kilka godzin zapomnę o świecie. List, który przyszedł za późno Anety Modelskiej nie należy do żadnej z tych grup – sytuuje się gdzieś pośrodku.

RECENZJE - KSIĄŻKI

THRILLER na dwadzieścia sześć trupów

Ile trupów potrzeba, żeby napisać thriller? Krzysztofowi Koziołkowi wystarczyło dwadzieścia sześć. I to na dwustu piętnastu stronach.  

RECENZJE - KSIĄŻKI

Co się stało z Syd?

RECENZJE - KSIĄŻKI

Masakra w Liceum Świętego Patryka

Uzbrojeni szaleńcy wpadają do szkoły i mordują niewinnych nastolatków. Brzmi jak jedna z tragicznych wiadomości przekazywanych przez radio i telewizję, prawda? Taki temat wybrał na debiutancką powieść Sean Slater – a właściwie Sean Sommerville, policjant z Vancouver.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Mordercze inspiracje

„Wierzymy w bajki, bo jesteśmy ich częścią” – mówi jeden z bohaterów. Bywa, że ludzkie życie staje się niemal dosłowną realizacją baśni. Niestety, w prawdziwym życiu rzadko następuje „i żyli długo i szczęśliwie”…

RECENZJE - KSIĄŻKI

Archeologiczne zagadki Norfolk

Szlak kości to nie tylko kryminał. To też opowieść o tym, jak między dwojgiem ludzi, których pozornie nic nie łączy, rodzi się mocna więź – i to mimo braku jakichkolwiek starań z obu stron. Opowieść optymistyczna, choć rozgrywająca się w ponurej atmosferze. 

RECENZJE - KSIĄŻKI

Wyspa morderstw

Ostrzegam: tych, którzy nie lubią wątków romansowych w kryminałach, powieść może zdenerwować – dużo tu bowiem rozważań postaci dotyczących ich życia uczuciowego.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Wina i kara

„Pewien funkcjonariusz policji powiedział kiedyś sędziemu jednego z trybunałów federalnych, że obrońcy to tylko hamulce wozu sprawiedliwości. Sędzia odparł, że wóz bez hamulców jest do niczego”. 

RECENZJE - KSIĄŻKI

Zabójcza sztuka

Znakiem rozpoznawczym THRILLERów White’a jest łączenie dwóch planów czasowych: współczesnego i historycznego. Nie inaczej jest w Sztuce morderstwa – autor cofa się do roku 1888, kiedy to niezidentyfikowany do dziś sprawca brutalnie okaleczał i zabijał londyńskie prostytutki. 

RECENZJE - KSIĄŻKI

Winna, niewinna - oto jest pytanie

Robert Rotenberg jest znanym kanadyjskim adwokatem mieszkającym w Toronto. Jak sam mawia, broni wszystkich, od oskarżonych o drobną kradzież po domniemanych morderców. Nie dziwi więc, że jako pisarz akcję swoich powieści lokalizuje po pierwsze w Toronto, po drugie – na sali sądowej. 

RECENZJE - KSIĄŻKI

Zimno, zimniej...

Jack Reacher to prawdziwy (choć powoli starzejący się) twardziel, który gdziekolwiek by się nie znalazł, zawsze próbuje naprawić świat. Choć, jak sam mówi, wcale tego nie chce – on po prostu nie lubi ludzi, którzy ten świat psują.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Teatr marionetek

Świat przedstawiano jako teatr marionetek już w antyku. Wtedy jednak lalkarzem był Bóg – teraz tę funkcję przejęły media i jednostki, które potrafią swoją charyzmą pociągnąć za sobą tłum. Niegodziwcy to ostrzeżenie.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Takie rzeczy to tylko u Chmielewskiej

Nawet ulubiona potrawa jedzona trzy razy dziennie przestaje smakować i robi się obrzydliwa. Ale smakowana raz na jakiś czas – wciąż pozostanie ulubioną. I dlatego Chmielewską polecam sporadycznie i w małych dawkach, a na pewno rozbawi.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Tu czai się zło

Kobieta bez twarzy to powieść obyczajowa z silnym wątkiem kryminalnym, który jednak na tle perturbacji osobistych głównej bohaterki rozmywa się. Ale, z drugiej strony, czy nie tak właśnie wyglądają kryminały skandynawskie, z powieściami Mankella i Fossum na czele?
 

RECENZJE - KSIĄŻKI

Starsza pani umiera

Mika Waltari jest chyba najbardziej znanym na świecie fińskim pisarzem. Sławę zdobył dzięki swoim powieściom historycznym, przede wszystkim Egipcjaninowi Sinuhe. Mało kto jednak wie, że Waltari napisał również cykl powieści kryminalnych.

RECENZJE - KSIĄŻKI

"Co z tym tatuażem?"

Carole Nelson Douglas jest autorką siedmiu powieści o przygodach Irene Adler (w Polsce ukazały się dotychczas Dobranoc, panie Holmes i Dzień dobry Irene). Większość pewnie wie, kim Irene jest – a tym, którzy nie wiedzą, spieszę donieść: to jedyna kobieta, której udało się oszukać Sherlocka Holmesa.

RECENZJE - FILM

Zapory są w nas

Po obejrzeniu Zapory z pewnością skuszę się na kolejne odcinki serialu. I wam, drodzy Czytelnicy, również polecam. Warto.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Kat na tropie zbrodni

Córka kata do debiutancka powieść Olivera Pötzscha. Jak możemy przeczytać w posłowiu, autor jest potomkiem Kuislów, którzy od XVI do XIX wieku byli najsłynniejszą dynastią katów w Bawarii. Nie dziwi więc, że swoją powieść zbudował wokół życia kata Jakuba Kuisla i jego rodziny.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Piekło jest zimne

„Wszędzie mówią, że w piekle płonie wieczny ogień. Mylą się. Piekło jest zimne”. Wieża Sokoła to opis takiego piekła na ziemi. Opis tylko dla ludzi o mocnych nerwach.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Zabójcze tajemnice

Ciemne sekrety nie są jakąś wyjątkową powieścią. Ale miłośników skandynawskiej literatury kryminalnej na pewno zadowolą. Miłośników nieskandynawskiej literatury kryminalnej też powinny – to po prostu dobra lektura.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Plan pierwszy i ostatni: zbrodnia

Milczenie to krótka powieść, ale nie dlatego czyta się ją błyskawicznie. Przyczyna jest inna. Autor nie wplata w treść zbędnych opisów, nie dywaguje na temat życia osobistego postaci nieistotnych dla akcji, nie roztrząsa problemów społeczeństwa. Najważniejsza jest zbrodnia. I tak właśnie powinno być.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Gra o życie

Hak jest bardzo dobrze napisany, ciekawym zabiegiem stylistycznym jest zmylenie czytelnika już na początku, kiedy wydaje się, że narratorem powieści nie będzie Corte, a ktoś inny. Autor przygotował się merytorycznie (co zresztą zawsze robi). Nie zmienia to jednak faktu, że ja spodziewałam się czegoś bardziej wciągającego. Bo tego właśnie brakło mi podczas czytania – owszem, książka jest dobra, ale nie porywa.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Czystość w każdym calu

Z czystym (tak, tak, celowo używam tego słowa) sumieniem mogę polecić tę powieść każdemu, kto chce w lekturze znaleźć przyjemne odetchnienie od codzienności. Intryga jest nieskomplikowana (choć trzeba przyznać, że do końca nie wiadomo, kto zabił), bohaterzy przyjemni w odbiorze, a język prosty. Czego chcieć więcej na nudny wieczór?

RECENZJE - KSIĄŻKI

Stawką jest życie

„Nie istnieje coś takiego jak diabeł, są jedynie nieudani ludzie, którzy wyrośli w swoim skrzywieniu” – Morderca 50/50 w swoim nieudaniu przestał jednak przypominać człowieka. I chyba właśnie jego zaskakująca motywacja jest najlepszym elementem Gry diabła.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Wszystko w rodzinie

Czarna seria wydawnictwa Czarna Owca ma charakterystyczne okładki. Zawsze znajdują się na nich cytaty ze skandynawskiej prasy, oczywiście zachwalające powieść, która pod daną okładką się kryje. Tym razem: „Obiecuję, że z Człowiekiem bez psa będziecie się dobrze bawić”. I co mam autorowi tych słów zrobić za niedotrzymanie obietnicy?

RECENZJE - KSIĄŻKI

Zła krew wraca

Ogólnie rzecz ujmując, warto po tę książkę sięgnąć. Choćby ze względu na swoistą zabawę tradycyjnym schematem, według którego zło zawsze zostaje ukarane, a sprawca złapany. Główna obserwacja Dahla, której daje wyraz na kartach powieści, jest bardziej złowieszcza: zło zawsze powraca. Mimo to książka ma optymistyczną wymowę. Ale najlepiej będzie, jeśli przekonacie się o tym sami.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Gdzie sióstr pięć, tam zamieszanie

Co się stanie, kiedy pięć obcych sobie kobiet o trudnych charakterach zamieszka w jednym domu? Nie pozabijają się, choć momentami są tego bliskie. Zwycięża jednak kobieca – bo przecież nie siostrzana, na tę trzeba poczekać – solidarność: wszystkie jednoczą się w dążeniu do wspólnego celu, jakim jest odkrycie spadku po ojcu.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Przeprosiny na sprzedaż

 „Czasami jesteśmy tak łatwi do zastąpienia, że to aż boli” – myśli jedna z postaci. I ma rację. Główni bohaterzy za pieniądze zastępują sumienia, przepraszając za winy innych ludzi. Koncepcja jest prosta. Ale czy etyczna? Na to pytanie czytelnik musi sam sobie odpowiedzieć.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Historia pewnego narcyza

Pisarz, który nienawidził kobiet nie jest książką dla każdego. Ten, kto oczekuje czystej rozrywki, może być zawiedziony. Jednak warto po nią sięgnąć: z pewnością po lekturze zaczniecie się zastanawiać, co tak naprawdę kieruje seryjnymi mordercami.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Zemsta w Brugii

Pieter Aspe jest najpopularniejszym autorem kryminałów we Flandrii. Jego powieści – napisał ich dotąd dwadzieścia pięć – osiągnęły nakład prawie dwóch milionów egzemplarzy. Wszystkie łączy główny bohater, inspektor Pieter Van In, a także miejsce akcji: Brugia – miasto w północno-zachodniej Belgii, zwane flamandzką Wenecją.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Psycholog kontra psychopata

„Czyż nie mogą pozostać przy starym, uczciwym sposobie podrzynania gardeł, miast wprowadzać tak obmierzłe innowacje…?”

RECENZJE - KSIĄŻKI

Szczęśliwe dni Sama Becketa

Fabuła jest pozornie nieskomplikowana. Ot, morderca morduje, policjanci próbują go złapać, choć bawi się z nimi w kotka i myszkę, uprzedzając ich kroki. Za to Norman wplata w historię mnóstwo fałszywych tropów, dzięki którym rozwój akcji nie jest przewidywalny. I stawia wyraźną granicę między dobrem a złem.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Alienista w Nowym Jorku

Autorzy szeroko pojętej literatury kryminalnej rzadko zadają sobie trud tak dokładnego opracowania tła powieści, jak uczynił to Carr. Wysiłek przyniósł efekty, a wciągająca intryga i przekonująca analiza źródeł zachowań mordercy dopełniają reszty – Alienistę czyta się jednym tchem. 

RECENZJE - KSIĄŻKI

Kryminał pełen niedopowiedzeń

Jeśli podobał się wam „Subtelny nos Lilli Steinbeck” albo „Nos Edwarda Trencoma”, powinna wam się również spodobać „Tęsknota atomów” Linusa Reichlina. Nie bez przyczyny dostał on bowiem nagrodę za najlepszą niemieckojęzyczną powieść kryminalną 2009 roku. Trzeba przyznać, że jak na debiut to całkiem niezły początek.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Pisać jak Agatha

„Zbrodnia w błękicie” to debiut Katarzyny Kwiatkowskiej. Trzeba przyznać, że całkiem udany. Kwiatkowska sięga bowiem po sprawdzony  schemat, ulubiony przez brytyjską królową kryminału  i realizuje go przyzwoicie.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Cook po raz trzydziesty

Robin Cook przekroczył już siedemdziesiątkę. Nie przeszkadza mu to być na bieżąco w zagadnieniach medycznych. „Niebezpieczna gra” to jego trzydziesta książka. Fabuła toczy się wartko, trup ściele się odpowiednio gęsto, a utalentowana Laurie Stapleton prowadzi własne śledztwo.

RECENZJE - KSIĄŻKI

Geniusz policji na różowym Harley’u

"Ślepa bogini" to pierwsza książka napisana przez znaną już polskim czytelnikom norweską autorkę Anne Holt. Z debiutami bywa różnie – ale Holt od razu pokazuje klasę. „Ślepa bogini” jest bowiem debiutem, w którym autorka uniknęła zwyczajnych debiutanckich przypadłości.