|
Chicanos #1, #2, Carlos Trillo, Eduardo Risso |
|
Jakub Firlit
|
|
wtorek, 01 kwietnia 2008 |
 Biedna, brzydka i do tego detektywProblematyka społeczna odgrywa w Chicanos istotną rolę, daleko wykraczającą poza ramy pustej dekoracji. Odciska ona piętno zarówno na poziomie konstrukcji poszczególnych epizodów jak i w drobnych, jakże smakowitych wątkach pobocznych. Należy to uznać za zaletę serii: po odjęciu sensacyjnego szkieletu, pozostaje nam barwny, bardzo werystyczny w swojej wymowie obraz nizin społecznych Nowego Jorku. Obraz zdecydowanie odbiegający od komercyjnego wizerunku Ameryki. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Opowieści makabryczne, Stephen King |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
piątek, 14 marca 2008 |
|
 Choć moralistyka graniczy tu z truizmami, to nadaje się wybornie do konwencji czarnego humoru.
I wszelkie rozwiązania grozy są tu utarte, klasyczne, wyjęte z almanachów gatunku – groza tu przeważnie bawi, daje gorzki humor i – gorzką, społeczną satyrę. King zawsze silnie akcentował psychologię hermetycznych grup społecznych, teraz ma to samo, lecz w ujęciu indywidualnym. Karykaturuje bowiem w albumie kilka skrajnych ludzkich przywar, wykorzystując elementy mydlanych melodramatów (1), psychologicznego  THRILLERa (4), SF (2) czy klasycznego HORRORu (3 i 5). Napisz komentarz (0) |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Pierwsza brygada: Warszawski pacjent (Janicz, Piątkowski, Wyrzykowski) |
|
Jakub Firlit
|
|
poniedziałek, 03 marca 2008 |
 O „ Warszawskim pacjencie” można powiedzieć wiele dobrych rzeczy. Dla mnie najistotniejszą tutaj sprawą jest jego 100% mainstreamowość. O problematycznej sytuacji polskiego komiksu środka pisaliśmy już o przy okazji „ Deduktora ”. „Warszawski pacjent” jest kolejnym bardzo udanym projektem, którego twórcy głośno mówią o swojej mainstreamowości. Nie jest przypadkiem, że właśnie w kontekście wydania tego komiksu, pojawiły się takie opinie jak np. Kuby Oleksaka (Below Radars): „ tak się zastanawiam, czy nie dałoby się dołożyć Wyrzykowskiemu jeszcze Nowakowskiego (bardziej polskiego), Mazura z Kowalskim (bardziej europejskich) i Adlera (bardziej mangowego) i żeby powoli mówić o zaczątkach polskiej szkoły mainstreamowej po Wróblewskim ?” |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Sensacyjny Jerzy Wróblewski |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
wtorek, 19 lutego 2008 |
 Osoba Jerzego Wróblewskiego kojarzona jest odruchowo z kultową serią o kapitanie Żbiku – i słusznie, bo nie można przecież odmówić kulturotwórczej wartości tym komiksowym produkcyjniakom. Wróblewski, poza wieloma historiami przygodowo-obyczajowymi, ma jednak na swym koncie kilka pozycji czysto sensacyjnych, także dziś obrosłych legendą. Pozycji, które zastępowały głód na reglamentowane kino z zachodu, a które operowały szerokim wachlarzem gatunkowych motywów, jak egzotyczne kraje, pościgi, sztuki walki, terroryści i szpiegowskie przepychanki, piękne kobiety i przystojni herosi sprawiedliwości. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Niewinne dzieci, Bartosz Kurc i goście |
|
Jakub Firlit
|
|
poniedziałek, 14 stycznia 2008 |
 Niewinne dzieci poruszają bardzo drastyczny temat. Przesłanie komiksu jest mocne, wydźwięk społeczno–moralny niezmiernie ważny. Za co trzeba pochwalić Kurca, to sposób, w jaki prowadzi narrację: bardzo umiejętnie wystrzega się prostego moralizatorstwa, wyraźny dystans pozwala lepiej oddać bezsilność dzieci. Chodzi oto, że album jest bardzo dobrym przykładem dla wszystkich, którym komiks w najlepszym wypadku kojarzy się z Garfieldem: komiks jak najbardziej jest w stanie mówić o rzeczach poważnych, potrafi to robić w sposób nieporównywalny z innymi sztukami, a czasem nawet lepiej od innych. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Jakub Firlit
|
|
środa, 21 listopada 2007 |
 Sin City to komiks pełną gębą autorski. Frank Miller to doświadczony scenarzysta i rysownik komiksowy, a serię o Mieście Grzechu można śmiało traktować jako jego najważniejsze dzieło. Co najbardziej uderza w komiksie, to dopasowanie języka graficznego do przekazywanych treści: można narzekać na jednostronność historii, można krzywić się na brutalność, nierealistyczna kreska nie musi się każdemu podobać, natomiast nie sposób zaprzeczyć harmonii treści i formy, jaką udało się osiągnąć autorowi Sin City. A zaznaczmy, że relacje między słowem i obrazem to przecież jeden z ważniejszych czynników wartościowania komiksu. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Ołtsajders, Paweł Gierczak |
|
Jakub Firlit
|
|
czwartek, 08 listopada 2007 |
 Popatrzmy na Ołtsajders przez pryzmat filmików umieszczanych na internetowej witrynie Youtube: nikt nie obraża się tutaj na słabą jakość formalną filmu, który przede wszystkim powinien być w jakiś sposób interesujący; dodatkowo rozpowszechnioną praktyką jest rejestrowanie i dzielenie się skrawkami własnego życia, często bardzo osobistymi. Nie tyle ważna jest tu więc forma, ile kumplowska, ekshibicjonistyczna interakcja. Istnieje więc podobieństwo między Youtube a komiksem Gierczaka, które oczywiście nie niweluje minusów Ołtsajders, ale to i owo wyjaśnia, a nawet, poniekąd, usprawiedliwia. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Deduktor, M. Gałek, M. Nowakowski |
|
Jakub Firlit
|
|
wtorek, 16 października 2007 |
 Charakteryzując współczesną polską scenę komiksową w „Tekstyliach. Bis”, Szymon Holcman stwierdza, że brak profesjonalnych wydawców oraz znikome zainteresowanie komiksem szerszej publiczności „sprawiło, że (w latach dziewięćdziesiątych) rysownicy i scenarzyści tworzyli komiksy całkowicie autorskie, przelewali na papier swoje fantazje bez jakichkolwiek ograniczeń – czy to cenzurą obyczajową, czy też wymaganiami potencjalnego wydawcy”. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Łukasz "Stalker" Grela
|
|
czwartek, 11 października 2007 |
 Mangaka (rysownik i scenarzysta mang) uznawany za jednego z najwybitniejszych i najoryginalniejszych twórców komiksowego HORRORu. Słynie z niekonwencjonalnych i surrealistycznych pomysłów, z których zawsze potrafi wydobyć cały przerażający potencjał. Najczęściej odwołuje się przy tym do lęków związanych z naruszeniem, rozpadem i/albo radykalnym przekształceniem ludzkiej cielesności (tzw body-horror), często wychodząc od obsesji fizycznego piękna, nie stroni jednak także od tak klasycznych tematów jak zemsta z zaświatów, choroba psychiczna czy klaustrofobia. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Benedykt Dampc. Prywatny detektyw, Jerzy Szyłak i inni |
|
Jakub Firlit
|
|
środa, 03 października 2007 |
 Jerzy Szyłak to jeden z najważniejszych teoretyków komiksu w Polsce, autor scenariuszy, w przeszłości również rysownik. Połączenie różnych dróg dochodzenia do komiksu stanowi cechę charakterystyczną jego twórczości. Doświadczenia scenarzysty i rysownika wzbogacają jego analizy, nie pozwalając naukowym dywagacją odejść zbyt daleko od materii komiksu, z drugiej strony wiedza teoretyczna zapewnia dystans wobec opowiadanej historii oraz ułatwia świadomą grę z konwencjami gatunku. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Komiks w Portalu Kryminalnym |
|
Tomasz Daniel Dobek
|
|
środa, 03 października 2007 |
 Zgadzam się z twierdzeniem, iż komiksu powinno się bronić właśnie dla jego odrębności, a sytuowanie go pomiędzy literaturą i malarstwem, ze wskazaniem, że do końca nie jest ani tym, ani tym, nie służy niczemu i jest uproszczeniem karygodnym. Gorliwi literaturoznawcy krzyczą, iż komiks deprecjonuje literę, na plastyczne salony także długo nie chciano go wpuścić. Komiks musiał wytworzyć więc własną przestrzeń rozwoju, co dziś owocuje wieloma przykładami dowodzącymi, iż jego poetyka może wziąć co najlepsze z obu nobliwych sióstr, i twórczo to wyeksponować. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
Komiks 
Pogranicze
Orchidea
Nocna zamieć
Tajemnica domu Arandów
Miasto Popiołów
Rosyjska orchidea
Poker z rekinem
Diabelskie Kości
Przynieście mi głowę wiedźmy
Święta tajemnica
Przebierańcy
Dziewięć milimetrów do nieba
Martwy aż do zmierzchu
Rytuał ostatniej nocy
Dla Nikity
Miasto Kości
Manikiur dla nieboszczyka
Dziewczyna, która igrała z ogniem
Zbrodnia niedoskonała
Jedenaście
Morderstwo w szabatowy poranek
Ja jestem sądem
Pan Szatan
Śmierć w darkroomie
Noc z czwartku
Trzynaście
Dwanaście
