Motywy osobiste, Aleksandra Marinina

Autor: Ewa Dąbrowska
Data publikacji: 06 października 2017

Motywy osobiste

Autor: Aleksandra Marinina
Przekład: Aleksandra Stronka
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Premiera: 11 października 2017
Liczba stron: 554

Rosja, kobiety i śmierć lekarza

Po ostatniej przygodzie z książką Aleksandry Marininy, która okazała się – co stwierdziłam z dużą przykrością – zdecydowanie słabsza, niż poprzednio przeze mnie czytane, trochę się bałam kolejnej powieści rosyjskiej pisarki. Jednak wieloletnia sympatia przeważyła i kiedy w moje ręce trafiły „Motywy osobiste”, wiedziałam, że to będzie moja kolejna lektura. Na szczęście: jest dobrze!

Tym razem Anastazja Kamieńska – przypomnę: już nie major w milicji, a pracownik agencji detektywistycznej „Własta” Władisława Stasowa – ma rozwiązać sprawę morderstwa lekarza. Chory na raka chirurg dziecięcy został zamordowany we własnym mieszkaniu. Nic nie zginęło, więc raczej nie był to napad rabunkowy. Policja jednak twierdzi inaczej, a sprawa zostaje umorzona. Córka zabitego nie może się z tym pogodzić i wynajmuje prywatnych detektywów. Nastia jedzie więc do Jużnomorska, by na miejscu przyjrzeć się tej historii. Kto i dlaczego zabił lekarza, który i tak lada dzień miał umrzeć? Odpowiedź tkwi w jego przeszłości, którą Kamieńska musi teraz odtworzyć.

Jednocześnie poznajemy losy Walentiny Jewtiejewej, córki zamordowanego lekarza, która przyjeżdża do Moskwy, by tu czekać na wyniki śledztwa. Zamieszkuje w domu kobiety pracującej jako ogrodnik u pewnego aspirującego polityka i poznaje pracującego dlań ekscentrycznego naukowca. Szybko się zakochuje, ale ten niespodziewanie znika…

Jak zwykle u Marininy mamy tu mnóstwo wątków, które misternie się splatają. Tym razem jednak opowieść jest mocno „skoncentrowana” wokół jednej historii; nie tyle przeczuwamy, że wszystko się tu ze sobą wiąże, ile mamy taką pewność. Może odrobinę za duża jest rola przypadku w tej historii, ale mimo to mamy do czynienia z dobrze zbudowaną, wciągającą opowieścią. Jest w niej zemsta, jest walka o władzę, są niespełnione nadzieje, jest też trochę nudy… A wszystkimi bohaterami kierują motywy osobiste, leitmotiv tej powieści. „Zemsta to tylko ładne słowo, którym każdy z nas maskuje własne motywy osobiste”, jak mówi jeden z bohaterów. A ja już niejednokrotnie wspominałam, że motywy osobiste i „kameralne” zbrodnie to coś, co w kryminałach lubię najbardziej.

Nie da się ukryć, że przez lata trochę zmienił się styl pisarki. Ze zwięzłego, tak charakterystycznego na przykład dla „Zabójcy mimo woli”, zrobił się nieco rozwlekły. Powieść jest więc zdecydowanie przegadana – ale jak ładnie! Te dysputy, które Kamieńska toczy z Czistiakowem, te rozważania o współczesnych kobietach… No i przede wszystkim: te portrety psychologiczne. Tym razem Marinina bierze na warsztat kobiety, kreśląc między innymi przejmujący obraz Walentiny, która „pragnęła błyszczeć odbitym światłem, przekonana, że tylko w ten sposób coś sobą reprezentuje. Czuła się komfortowo jedynie u boku mężczyzny nieprzeciętnego i wybitnego, to podwyższało jej samoocenę. Musi przylgnąć do kogoś silnego i być tuż obok – tylko wtedy będzie się czuła szczęśliwa”. A na drugim biegunie: zadowolona z życia Kamieńska, w wieku lat pięćdziesięciu wybitnie nieznośna.

Czytuję czasami reportaże o Rosji i książki Marininy potwierdzają płynące z nich refleksje: współczesna Rosja jednocześnie fascynuje i przeraża. To kraj, gdzie człowiek nie boi się łamać prawa, bo to robi prawie każdy. Strach odczuwa się tylko przed pójściem do więzienia (świetny przykład można znaleźć w „Jądrze dziwności” Petera Pomerantseva – autor opowiada tam historię bogatej właścicielki fabryki produkującej pewien związek, który z dnia na dzień zostaje zdelegalizowany, ona zostaje więc uznana za przestępczynię i trafia do więzienia). Cóż, nie bez przyczyny po sieci krążą memy opatrzone napisem: „Rosja to nie kraj, Rosja to stan umysłu”. Jasne, to żart, ale kryje się w nim ziarno prawdy i zarówno bohaterzy „Motywów osobistych”, jak i historia opowiedziana w powieści to potwierdzają.

Udostępnij

Sprawdź, gdzie kupić "Motywy osobiste" Aleksandra Marinina

PRZECZYTAJ TAKŻE

NOWOŚĆ

Sztuka śmierci, Aleksandra Marinina

„Sztuka śmierci” to 30 tom cyklu z Anastazją Kamieńską. Tym razem była major, a obecnie detektyw Kamieńska prowadzi śledztwo w sprawie napadu na dyrektora teatru, ...

20 marca 2018

RECENZJA

Okiem bibliotekarza: Życie po życiu, Aleksandra Marin

To jest to, czego nam trzeba na długie, ponure zimowe wieczory: dreszczyk emocji do herbatki z konfiturą malinową. Smacznego.

05 grudnia 2017

NOWOŚĆ

Życie po życiu, Aleksandra Marinina

Dwa identyczne zabójstwa wstrząsają życiem prowincjonalnego miasta. Na piersiach ofiar sprawca zostawia potłuczone lusterko, a z uszu wyrywa kolczyk. Czy emerytowanej ...

06 czerwca 2017

NOWOŚĆ

Jasne oblicze śmierci, Aleksandra Marinina

W księgarniach znajdziecie "Jasne oblicze śmierci". To powieść Aleksandry Marininy z 1996 roku, w której Nastia Kamieńska musi rozwiązać sprawę śmierci kilku ...

23 listopada 2016

NOWOŚĆ

Egzekucja w dobrej wierze, Aleksandra Marinina

Mamy doskonałą wiadomość dla wszystkich fanów Aleksandry Marininy: właśnie ukazała się najnowsza powieść pisarki! Wydana w Rosji w 2015 roku "Egzekucja w dobrej ...

18 maja 2016

RECENZJA

Stylista, Aleksandra Marinina

Intryga brzmi jak szaleństwo, ale wierzcie mi: jest bardzo precyzyjna i idealnie logiczna.

04 stycznia 2016

NOWOŚĆ

Stylista, Aleksandra Marinina

"Stylista" to kolejna przetłumaczona na język polski powieść Aleksandry Marininy, której bohaterką jest Nastia Kamieńska. Tym razem pani major będzie musiała odnowić ...

04 listopada 2015

RECENZJA

Cudza maska, Aleksandra Marinina

Autorką książki jest Aleksandra Marinina, a to gwarantuje skomplikowaną, a mimo to doskonale logiczną intrygę. Tutaj nic nie jest przypadkiem, wszystko musi mieć swoje ...

18 października 2013

RECENZJA

Płotki giną pierwsze, Aleksandra Marinina

{mosimage} Kamieńska i jej koledzy nigdy nie narzekają na brak roboty, tym razem jest jej jednak aż nadto.

25 lutego 2009

RECENZJA

Zabójca mimo woli, Aleksandra Marinina

{mosimage} Tak jak i w poprzednich kryminałach, tak i w tym Marinina nie skupia się tylko i wyłącznie na intrydze, ale przy okazji kreśli obraz współczesnej Rosji nie ...

20 czerwca 2008

RECENZJA

Gra na cudzym boisku, Aleksandra Marinina

{mosimage} Polityka polskich wydawców, nie tylko w tym wypadku, pozbawia nas chronologicznej szansy towarzyszenia bohaterowi. A to dostajemy część drugą cyklu, a zaraz ...

04 lutego 2008