Niebezpieczny romans

Główna bohaterka „Osaczonej” jest zwyczajną młoda kobietą, nieźle wykształconą, zatrudnioną w miejscowej gazecie. A rzecz dzieje się w małym mieście, w którym pierwsze skrzypce gra rodzina Tremainów i do nich właśnie należy regionalne pismo. Richard Tremain jest właścicielem i zarazem naczelnym gazety, a słynie z bogactwa i zamiłowania do młodych, pięknych kobiet. Nic więc dziwnego, że kiedy zostaje   znaleziony w sypialni jednej z kochanek, w dodatku martwy, wszystkie podejrzenia kierują się na młodą kobietę. W tłumaczenia Mirandy, że nie ma o niczym pojęcia, nikt nie wierzy. Kobieta nie ma alibi, niedawno rozstała się z Richardem, zapewne miała swoje powody. A że w chwili morderstwa nie było jej w domu? A kto to widział? Cóż, Miranda ląduje w więzieniu, a rodzina Tremainów szykuje się do procesu pod hasłem: zabiła, trzeba ją ukrzyżować. Szczególnie żona nieświętej pamięci Richarda jest bardzo zapiekła w swoim bólu i chęci zemsty. Być może trudno jej się dziwić, niemniej jednak sympatia czytelnika jest zdecydowanie po stronie oskarżonej, mało tego: odnosi się wrażenie, że Miranda również jest ofiarą. Na proces przyjeżdża brat zamordowanego, mający tajemniczą przeszłość ,od lat mieszkający w innym mieście. Nigdy nie szalał za starszym bratem, jednak – podobnie jak reszta rodziny – w stosunku do podejrzanej o zbrodnię żywi zdecydowaną niechęć. Do czasu. Powoli wychodzą na jaw tajemnice rodziny Treaminów, a także mieszkańców miasta.

Akcja toczy się wartko, nie bardzo można oderwać się od lektury (nawet na filiżankę herbaty), bowiem autorka -  swoim zwyczajem – gmatwa wątki i prowadzi czytelnika  na manowce. Powieść jest napisana w takim stylu, że nie dość na tym, iż cały czas mamy wątpliwości co do winy głównej podejrzanej, to z każdą kolejną stroną mamy dla niej coraz więcej sympatii, a co do żony ofiary… Cóż, żony czasem  mają pod górkę.

Historia najbogatszej rodziny w mieście łączy się z historią życia innych mieszkańców. Niezbyt uczciwe biznesy, zaskakujący testament zmarłego, olbrzymia kaucja wpłacona za oskarżoną nie wiadomo przez kogo, koligacje i spory rodzinne, samotne kobiety z tajemniczą przeszłością, wreszcie wielkie pieniądze, bo jak nie wiadomo o co chodzi… Książka się czyta. Sama. Polecam na długie, smutne, listopadowe wieczory. I mam tylko jedno „ale”: za szybko się kończy mimo, że ma ponad 300 stron.

Udostępnij