Drugiego stycznia 2008 roku zmarła Anna Kłodzińska. Urodzona w roku 1915 dziennikarka i pisarka, autorka licznych powieści milicyjnych. Przez wiele lat pracowała jako dziennikarka w „Życiu Warszawy”, gdzie między innymi prowadziła kronikę kryminalną. Pisała różnego rodzaju powieści, ale popularność przyniósł jej cykl powieści milicyjnych, których głównym bohaterem był idealny milicjant, porucznik Szczęsny. Kłodzińska napisała 29 powieści z tego cyklu: Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny (1957), Złota bransoleta (1958), Srebrzysta śmierć (1959), Dwa włosy blond (1960), Przegrana stawka (1961), Błękitne okulary (1965), Jedwabny krawat (1966), Nie bój się nocy (1968), Świetlista igła (1969), Potem przychodzi ktoś inny (1970), Nocny gość (1973), Wrak (1973), Czy pan pamięta inżynierze (1975), Taniec szkieletów (1977), Trzeci gang (1979), Szukam tego człowieka (1979), Dzieci milionerów (1980, 1982), Złocisty przegrywa (1980), Grzęzawisko (1981), W pogardzie prawa (1983), Malwina przegrała milion (1984), Zdrajca (1984), „Nietoperze” (1985), Trzy ciosy sztyletem (1986), Sygnały śmierci (1988), Za progiem mroku (1988), Śmierć za karę (1990), Zemsta „Wilka” (1990), Wynajęty morderca (1991 – opublikowana pod nazwiskiem Stanisław Załęski). Niektóre odcinki kręconego w czasach PRL-u serialu 07 zgłoś się powstały na motywach wziętych z powieści Kłodzińskiej.

Kłodzińska była postacią bardzo kontrowersyjną, wiele osób miało jej za złe, że swoim piórem czynnie wspierała władze PRL-u (w czasach stanu wojennego wysłała egzemplarz swojej powieści generałowi Jaruzelskiemu z odręczną dedykacją), pisała teksty zgodne z tzw. linią partii (chodzi oczywiście o PZPR).

Tworzone przez Kłodzińską powieści milicyjne oceniane były bardzo różnie. Stały się one obiektem drwin choćby Stanisława Barańczaka, który w latach 70. publikował pod pseudonimem felietony w cyklu Książki najgorsze. Przez wielu czytelników uznane zostały za literacko bardzo słabe. Bez wątpienia jednak jest jedną z najbardziej znaczących autorek specyficznej odmiany powieści kryminalnej, jaką była powieść milicyjna.

Pod koniec życia Kłodzinska była pisarką nieomal całkowicie zapomnianą. I tak jest do dziś.

(źródła: strona internetowa "Klub MO-rd", tekst Grzegorza Sroczyńskiego zamieszczony w: "Magazyn" nr 52, dodatek do "Gazety Wyborczej" nr 304, wydanie waw (Warszawa) z dnia 1999/12/30, str. 1)